Haar naam is Sophia

| Deel 139

"Ga je me nu vertellen waar je mee zit? Je staat al een half uur voor je uit te kijken." Zei Laila.

Ik schrok op en glimlachte geforceerd. "Nee, het is echt niks." Loog ik.

Nou er was wel degelijk iets. Iets waarvan mijn maag omdraaide. Jihane lijkt nog steeds een rol te spelen in mijn leven ondanks wat ze mij heeft aangedaan. Ondanks wat ze ons heeft aangedaan! Badr die doodleuk aan de telefoon die kwaadaardige vrouw aan het troosten was. 'Ik ga wel kijken wat ik voor je kan doen'

Bah. Ik werd weer misselijk!

Een uur daarvoor fluisterde hij mooie en lieve woorden in mijn oor en moest ik zowat janken omdat ik dacht dat alles eindelijk de goede kant op ging.

'Ik hou van jou' Zei hij.

Verdomme nog aan toe!! Waarom trap ik er toch altijd in! Badr draaide weer een rad voor mijn ogen en ik de idiote naïeve Sophia trapte er mooi in.

"Hey Tarik."

Ik keek ineens op en zag de man staan die al weken verdwenen was. Laila gebaarde hem erbij te komen zitten en dat deed hij. Hij keek naar Adam die vredig in mijn armen lag te slapen. Zijn ogen begonnen te glunderen. Het was geen geheim dat hij gek was op kinderen. Dat was een van de dingen die ik zo mooi aan hem vond. Je zag nooit iets van emoties in zijn gezicht, behalve als hij een kind zag. Het vaderschap is hem op brute wijze ontnomen. Als ik dacht aan wat hem overkomen was, kreeg ik kippenvel.

Hij stak zijn handen uit naar Aya Noor die naar hem glimlachte. Ze was anderhalf maand en zo wijs en allert. Hij nam haar over van Laila en lachte naar haar.

"Ze begint aardig op Omar te lijken." Zei hij. "Pfff jij ook al, mijn ouders beweren hetzelfde." Antwoorde Laila. "Waar was je naartoe?" Vroeg ik puur uit nieuwsgierigheid aan hem. Hij keek me aan en slaakte een lichte zucht. "Ik moest komen Laila, wat is er aan de hand." Zei hij mijn vraag negerend. Hij was nog steeds boos op mij, dat was duidelijk. Gelukkig werd Adam wakker en gaf ik hem maar de volle aandacht.

"Sophia... of althans Badr wil Omar uit de gevangenis halen." Zei Laila ineens. Ik keek haar aan en toen naar Tarik die zijn wenkbrauwen omhoog deed. "Uit de gevangenis halen? Weet je zeker dat hij niet dronken was?" Vroeg Tarik. Laila keek me aan. Moest ze dit nou echt met Tarik bespreken?

"Ik vertrouw die man voor geen meter. Ik weet dat hij rechters kan beïnvloeden. Zo heeft hij bijvoorbeeld ervoor gezorgd dat Jihane in een luxe en comfortabele cel zit. Ze krijgt zelfs strafvermindering en als ze vrijgelaten wordt zelfs een nieuwe identiteit." Zei hij kijkend naar mij.

Mijn mond viel van verbazing open. Ik zou haast willen zeggen dat Tarik nu aan het liegen was. Een leugen omdat hij een gruwelijke hekel aan Badr heeft. Maar nu ik Badr zelf gepakt had terwijl hij aan de telefoon was met die feeks, geloofde ik Tarik meteen. Ik schudde mijn hoofd en voelde de tranen prikken achter mijn ogen. "Hoe weet je dit allemaal?" Vroeg ik. Tarik hief zijn schouders op. "Doet dat ertoe?" Vroeg hij. "Het is duidelijk dat hij haar een hand boven het hoofd houdt." Zei hij.

Ik kon er niks aan doen maar de tranen rolde over mijn wangen. Hem met Jihane horen praten aan de telefoon was één ding maar dit aanhoren wat Tarik vertelde was bij mij de max. Ik veegde gauw mijn tranen weg en keek naar Adam. "Lekkere vader heb je..". Zei ik terwijl ik op stond. Ik gaf hem aan Laila en liep vlug naar de badkamer waar ik de deur op slot deed en begon te huilen. Het duurde niet lang voordat ik een klop op de deur hoorde en de stem van Laila die me vroeg of alles wel goed ging. Ik gooide wat koud water in mijn gezicht en deed de deur van het slot.

Laila keek me met een verdrietige blik aan en ik glimlachte geforceerd. "Je hoeft je niet groot te houden habibti. Mannen als Badr zijn klootzakken." Zei ze. Ik knikte langzaam en vroeg waar Adam was aangezien ze hem niet bij zich had. "Tarik heeft hem vast. Ik heb Aya Noor in bed gelegd. Ze viel vrijwel direct in slaap bij Tarik." Zei ze. Ze gaf me een schouderklopje en ik liep naar de woonkamer om Adam van Tarik over te nemen. "Geef hem maar..". Zei ik. Tarik keek op en gaf hem aan. "Ik ga haar bezoeken." Zei ik toen. Tarik keek me vreemd aan. "Jihane. Ik ga naar haar toe."