Haar naam is Sophia

| Deel 158

"Hey....".

Haar ogen gingen langzaam open en ik kon alleenmaar naar dit prachtige schepsel naast mij kijken. Ik denk dat ik wel een kwartier of misschien wel langer naar haar heb liggen kijken. Sophia was anders dan alle andere vrouwen die ik gekend heb in mijn leven. Behalve dat konden ze haar schoonheid niet overtreffen en wat haar lichaam betreft...

Ik kon er geen genoeg van krijgen. Haar rondingen waren perfect. Haar schoonheid was adembenemend en ik kreeg het al warm als ze naar me keek, precies zoals nu. Deze vrouw heeft me zodanig op mijn knieën gekregen dat ik alles maar dan ook alles voor haar over had.

Ze kwam ietje overeind in bed en keek me aan met een blos op haar wangen. "Goedemorgen mooie dame..". Zei ik. De blosjes op haar wangen werden roder wat ik zo leuk vond aan haar. Ze was een rustige type. Bescheiden en stil, maar ze had een wilde kant... dat was gistermiddag wel duidelijk toen we onze vrijpartij op de bank beleefde. En ik hield ervan, ik genoot van haar wilde kant.

Eindelijk was ik een open boek voor haar. Ik had weleens eerder mijn gevoelens met haar gedeeld maar zoals ik het laatst heb gedaan was toch anders. Ik was bang dat ik haar kwijt zou raken. Ik kon deze vrouw niet verliezen. Ze was mijn kalmte en hoop. Ze was mijn grootste liefde en ik hou van haar.

Alleen.. blijkbaar leek ze nog last te hebben van iemand die dit geluk wilde verpesten. Iemand die haar een hel had ingesleurd waar hij eigenlijk zelf had moeten zijn in plaats van deze onschuldige engel. Want dat was ze. Het was duidelijk, ze was het altijd geweest. Onschuldig.

"Wat is er?" Vroeg ze toen ik minutenlang mijn ogen niet van haar kon afhouden. "Aan jou." Antwoorde ik. Daar waren haar blosjes weer. "Soms kan ik niet geloven dat dit echt is Badr." Zei ze voorzichtig. "Je moet het maar geloven. Ik ben van jou en jij bent van mij." Zei ik terwijl ik op mijn zij ging liggen. Ze keek me vluchtig aan en beet op haar onderlip. Vlug keek ze me weer aan en werden haar ogen groot. Alsof ze al niet van die grote grijze kijkers had leken ze nu nog groter. Als ze op haar volle onderlip beet kwam er iets los in mij. Het waren zulke kleine dingen waar ik zo gek op was en waar ik het erg warm van kreeg door deze vrouw. Dit heb ik nooit gehad bij een andere vrouw...

Ik legde mijn hand op haar wang en keek haar indringend aan. Ze glimlachte maar keek me tegelijkertijd ondeugend aan. Mijn lippen drukte ik op die van haar en een zachte kreun ontsnapte uit haar lippen. Haar lippen voelde zijdezacht aan en ik beet zachtjes in haar onderlip. Het kussen van haar lippen veranderde in wild gezoen. Ik trok haar op mij en ze boog zich naar mij toe terwijl onze lippen elkaar nog steeds vasthielden. Onze tongen waren wild verstrengeld in elkaar alsof ze in een knoop zaten die we niet los konden krijgen. Toen dat wel lukte kwam ze iets overeind zitten en kreeg ik een prachtige uitzicht op haar halfnaakte lichaam. Een bandje van haar roze kanten beha hing half over haar schouder. Mijn ogen gleden onderzoekend over haar lichaam en ik kneep zachtjes in haar heupen. Alles aan deze vrouw was perfect. Ze haalde het elastiekje uit haar haren waardoor haar lange donkere lokken over haar schouders en borsten vielen. "Je bent zo mooi Sophia." Zei ik zachtjes. Ze keek me vluchtig aan en glimlachte. "Dank je wel." Zei ze zachtjes. "En jij..." ze gleed met haar heupen iets naar achteren waardoor ik even moest slikken. Ze schrok echter op toen ze besefte hoe hard ze me had gemaakt. "...jij bent meer als perfect." Zei ze.

Ze boog zich naar mij toe en keek me indringend aan. Toen fluisterde ze iets in mijn oor waardoor ik een frons op mijn gezicht kreeg. "Ik wil je donkere kant leren kennen..". Zei ze.

"Is dat zo...". Antwoorde ik zachtjes.

Ze knikte langzaam en had een geweldige blik in haar ogen. Alsof ze elk moment een hoogtepunt zou bereiken terwijl ik haar amper nog aangeraakt had. "Dat komt helemaal goed..". Zei ik. Ze glimlachte en trok langzaam haar beha uit. Ik keek toe hoe ze dat deed terwijl het uitzicht alleen maar beter en beter werd. Ik ging met mijn wijsvinger over de litteken op haar buik. Dat kreng van een Jihane ook..