Haar naam is Sophia

| Deel 123

Ik was in shock.

Ik was zo in shock dat ik bijna van de laatste treden van de trap naar beneden zou vallen.

Op het moment dat, dat gebeurde hoorde ik daarvoor Badr nog iets tegen Jihane zeggen. Hij klonk woest!

"Hou je kop! De enige die dit weten zijn mijn zussen, moeder en jij. En wat heb ik een spijt dat ik je dit verteld had! Als je hier nog één keer over begint begraaf ik je levend! Begrepen?"

Mijn 'bijna van de trap gevallen' actie maakte geluid. Badr wilde nog wat zeggen maar zweeg en ik hoorde hem naar de trap lopen. Gelukkig was ik net op tijd weg! Ik liep met snelle passen naar mijn kamer toe en deed de deur dicht. Ik liep naar mijn bed en liet me er langzaam op zakken. Mijn God, hij heeft een dochter. Badr heeft een... dochter?

Ik schudde mijn hoofd en stond op. Heen en weer beende ik door de kamer en probeerde ik het nieuws van zonet te ontrafelen. Badr heeft nooit kinderen willen hebben! Badr heeft er zelfs voor gezorgd dat Alicia een abortus had gepleegd! Badr heeft geprobeerd mijn hele zwangerschap te saboteren! En nu hoor ik verdomme dat hij een... dochter heeft?!

Ik was woest.

Ik was in shock.

Ik was..

Ik was...

Ik kon geen woorden meer vinden om te beschrijven hoe ik me voelde. Mijn hart maakte overuren en ik kreeg een paniekaanval. Vlug ging ik terug naar mijn bed en liet ik me erop vallen. Ik had zoveel vragen. Ik had zoveel vragen die ik aan hem wilde stellen maar blijkbaar was dit zo'n groot geheim dat alleen zijn moeder en zussen dit wisten. Tja en Jihane waar hij duidelijk spijt van had gekregen.

Wie is deze dochter van hem? Waar woonde ze? Hoe oud was ze? Hoe heette ze? Het waren vragen waar ik nooit een antwoord op zou krijgen. Dat wist ik al. Tussen mij en Badr was het immers voorbij.

Ik schrok ineens op toen ik geklop op de deur hoorde. Deze werd geopend en hij stond in de deuropening.

Snel Sophia! Kijk normaal en gedraag je normaal!

Ik knipperde met mijn ogen en perste er een glimlach uit. "Gaat het nog?" Vroeg hij. "Ja." Antwoorde ik meteen. Ik hoopte dat hij het hierbij zou laten en weer weg zou gaan. De verleiding was namelijk enorm groot om het over zijn dochter te hebben. "Gaat het zeker? Je ziet een beetje wit." Zei hij. Ik schraapte mijn keel en keek hem aan. "Ik.. heb wat hoofdpijn, meer niet." Zei ik. Hij knikte. "Dat is logisch. Rohy is een zware middel." Zei hij. Ik keek hem verbaast aan. "Roh.. wat?" Vroeg ik. "Rohypnol, zo heet dat verdovingsmiddel." Antwoorde hij. Ik knikte alleen. Was ik met mijn domme hoofd vergeten dat Badr een drugsbaas was geweest? Hij kende zulke middelen en heeft ze zelf gebruikt bij mensen. Maar wacht.. we dwalen af.

Een dochter?

"Ik wilde het met je hebben over wat we besproken hebben op kantoor." Zei hij.

Dat boeit niet, ik wil het over je dochter hebben!

Ik knipperde met mijn ogen en glimlachte kort. Hij liep naar binnen en ging op een stoel tegenover mij zitten. Badr en een klein meisje. Ik probeerde het voor me te zien. Het was verdomd schattig maar verdomd verwarrend. Ik zag hem helemaal voor mij net als toen met Liyam. "Dus even over het geld." Zei hij terwijl hij iets uit zijn broekzak haalde. "Je nieuwe bankpas. Alles staat erop. Ik heb alles met de bank geregeld. Het is een enorm bedrag dus jouw aanwezigheid was wel belangrijk. Morgen rijden we wel even langs om wat papieren in te vullen." Ik nam het aan en keer ernaar. "Fortis." Zei ik. "Ja, een Belgische bank. Ik heb namelijk goede banden met de directeur. Waarom denk je dat ik het geld zo snel erop gekregen heb." Zei hij.