Haar naam is Sophia

| Deel 126

Dit huis verlaten?

Dat dacht ik tenminste.

Ik kon het niet aanzien dat hij, notabene de man aan wie ik mijn hart verloren had én de vader van ons kind, zat te flirten met zijn ex verloofde.

"Zoals ik al zei, waag het niet." Hoorde ik toen ik de voordeur open deed. Badr liep naar mij toe terwijl hij zijn haren aan het afdrogen was. "Rot op rotzak! Jij houdt me hier niet!" Zei ik kwaad. "Nee. Maar mijn kind wel." Siste hij boos terwijl hij de voordeur dicht duwde. "Ik haat je! Ik haat je zo erg!" Beet ik hem toe.

Hij zei geen woord en pakte me bij mijn arm. "Laat me los!" Zei ik terwijl ik mijn arm los trok. "Stomme idioot..". Jihane had zich al aangekleed en keek me nogal verward aan. "Sorry ik..". Ze begon te stamelen terwijl ze haar haren aan het afdrogen was. "Je bent hier gekomen om te stoken, dat is duidelijk." Zei ik. "Absoluut niet!" Zei ze. "Nee? Welke vrouw werpt zich anders in de armen van een getrouwde man?!" Vroeg ik. "Hij riep mij en niet andersom!" Siste ze kwaad. "Dus doe je dat maar? Je bent een ziek mens Jihane!" Schreeuwde ik.

Badr kwam de huiskamer binnen lopen en keek kwaad naar Jihane. "Heb ik je al niet gezegd dat je moest vertrekken?" Zei hij. "Het is duidelijk dat je je man niet tevreden kan houden Sophia, waarom zou hij me anders bij zich roepen." Zei ze kwaad.

Oh nu komt de aap uit de mouw.

"Ik geef je vijf tellen en je sodemietert op. Je bent net een kakkerlak. Die krijg je ook moeilijk dood hoevaak je er ook op trapt." Ze kwam naar me toe en duwde me naar achteren. Ik kwam hard tegen de eettafel aan en greep naar mijn zij. Dit liet ik me mooi niet gebeuren! Ik gaf haar een vlakke hand tegen haar wang waardoor ze naar achteren deinste. Toen ze aanstalten maakte om uit te halen greep Badr haar pols vast. "Hoepel op." Zei hij tegen haar. Ze keek me kwaad en pakte haar tas. Ik pakte gauw haar cadeautje en gooide het tegen haar hoofd. "Hier heb je je parfum sloerie!" Zei ik kwaad.

Ze greep naar haar achterhoofd en toen ze haar hand weg haalde zag ik dat ze bloed aan haar hand had. Badr keek me met een zucht aan. "Verdomme Naciri!" Siste hij kwaad. Jihane begon overdreven te huilen en stortte zich in de armen van Badr. Hij hield haar nog vast ook. "Laat me eens kijken...". Zei hij tegen haar. Ze knikte en veegde haar tranen weg. "Dit meen je niet." Zei ik terwijl ik met misselijke gevoelens naar het tweetal keek. "Ik ga aangifte doen wegens mishandeling!" Zei ze kwaad. "Wees blij dat het geen kogel was. Vrouwen als jij verdienen dat namelijk." Siste ik kwaad. Ze keek naar Badr en begon nog harder te huilen. "En nu bedreigt ze me ook nog..". Zei ze snikkend door haar tranen heen. "Ga weg Naciri!" Zei Badr kwaad. "Ik wilde weg gaan maar jij hield me tegen!" Schreeuwde ik. Hoofdschuddend liep hij met Jihane weg naar de keuken.

Dit was niet te geloven!

Waag het niet zei hij? Dat zullen we dan wel zien!

Ik liep naar de voordeur, deed deze open en rende naar buiten. Deze man is helemaal gek geworden! Dat het over is tussen ons was één maar dat ik moet toekijken hoe zijn ex verloofde hem dol maakt met haar sneaky tactieken, mooi niet!

Ik kwam niet verder dan de kliko die een eindje verder stond. Ik werd namelijk vast gegrepen door niemand minder dan Gio. "Laat me los!" Ik rukte mezelf los. "Mevrouw ga naar binnen. Hierbuiten is het niet veilig." Zei hij. "Veilig? Ik ben verdomme buiten veiliger dan daar!" Wees ik naar het huis van Badr. "Ok, laten we naar binnen gaan mevrouw." Zei hij. "Laat me gaan! Ik geef je geld! Hoeveel wil je?" Zei ik geïrriteerd. Hij trok zijn wenkbrauwen omhoog en zuchte diep. "Probeert u me om te kopen?" Zei hij met vernauwde ogen. "Nee verdomme! Ik probeer je...".

Ik kom amper mijn zin afmaken of Badr liep al kwaad het huis uit. "Verdomme Naciri! Wat moet ik toch met jou!" Zei hij kwaad. Ik probeerde nog langs Gio te lopen maar hij hield me tegen. Jihane strompelde ook naar buiten en liep gauw naar haar auto toe. "Je bent echt een straatwijf! Dat vond Badr ook!" Zei ze kwaad. Ik keek hem aan en hij keek op zijn beurt naar Jihane. "Oh is dat zo? Vind je mij een straatwijf?" Vroeg ik aan Badr. Hij zuchte diep en trok me mee naar binnen. "Laat me los! Ik kan verdomme zelf wel lopen!" Zei ik kwaad.