Haar naam is Sophia

| Deel 111

Ik ben die nacht niet in zijn bed gebleven. Het feit dat hij elk ogenblik thuis zou komen en naast mij zou liggen terwijl hij bij een andere vrouw was geweest kon ik niet verdragen. Ik sliep dus in mijn eigen kamer voor zover ik de slaap kon vatten..

De volgende ochtend werd ik vroeg wakker. Ik droomde over Liyam die ineens een stuk ouder was. Hij lachte voortdurend zoals hij altijd deed toen hij nog leefde. Ik mis hem vreselijk en ergens had ik het gevoel alsof ik hem in de steek had gelaten door hem in Dubai achter te laten. Hij was overleden, hij was er niet meer en hij lag in zijn laatste rustplek maar waarom voelde het zo raar allemaal? Ik dacht er zelfs over na om hem op te laten graven en bij mij in de buurt te laten begraven. Ik wilde naar zijn graf toe en hele gesprekken met hem voeren. Maar dat kon nu niet...

Ik schrok ineens op toen ik een harde klop op mijn deur hoorde. Gauw ging ik overeind zitten en liep ik naar de deur die ik open deed. Ik keek in de ogen van een onbekende vrouw van in de vijftig. "Het ontbijt staat klaar." Zei ze. Hoe laat was het?

Ik liep naar mijn horloge en keek erin. Tien uur?? Hoe kwam ik er in hemelsnaam bij dat ik vroeg wakker was geworden?! Het leek wel alsof ik een kwartiertje geslapen had. "Ik heb geen honger..". Zei ik. Ze hief haar schouders op en liep toen weg. Sinds wanneer hebben we überhaupt iemand die het ontbijt verzorgde? Vond Badr mijn kookkunsten zo verschrikkelijk?

Ik zuchte even en pakte wat kleren om te gaan douchen. Toen ik langs de huiskamer liep hoorde ik zijn stem en bleef ik stil staan. "Hoe was je vakantie Aisha..". Vroeg hij. "Te kort." Antwoorde ze. "Te kort? Je hebt me anderhalf maand alleen gelaten." Zei hij. "Alleen? Ik weet vrijwel zeker dat je niet alleen was geweest..". Zei ze. Er klonk een lach vanuit zijn kant. "Je kent me te goed. Ik ben blij dat je terug bent." Zei hij. "Is die vrouw daar je nieuwe aanwinst?" Hoorde ik haar zeggen.

Aanwinst?

Het was even stil. "Ik ben even weg en je bent getrouwd. Alleen jij kan zoiets voor elkaar krijgen." Zei ze. Badr moest lachen. "Oh Aisha, ik heb je echt gemist." Zei Badr. "Hm, ze wilde in ieder geval niet ontbijten." Zei ze. Ik hoorde Badr iets mompelen en ik hoorde hem lopen. Gauw liep ik naar de badkamer en sloot ik mezelf op. Ik kwam even op adem en ging me gauw douchen. Toen ik daarmee klaar was trok ik mijn kleren aan en droogde ik mijn haren. Eenmaal de badkamer uit liep ik naar mijn kamer. Ik stond echter stil toen ik hem in mijn kamer zag staan.

Hij draaide zich om en keek me van top tot teen aan. "Om één uur heb je een afspraak bij de huisarts. Zorg ervoor dat je half één klaar staat." Zei hij. Ik knikte alleen en hij liep met snelle passen langs mij heen. Ik dacht aan gisteren en aan het moment dat hij weg was gelopen. Zou hij echt bij een andere vrouw geweest zijn?

Klokslag half één stond ik bij zijn auto te wachten. Hij was nergens te bekennen maar vijf minuten later liep hij de voordeur uit terwijl hij zijn colbert aan deed. Zonder een woord te zeggen stapte hij in en ik deed hetzelfde. Eenmaal bij de praktijk aangekomen werden we ontvangen door een assistente. Ik moest eerst wat formulieren invullen aangezien ik me eerst moest inschrijven. De assistente bleef de hele tijd naar Badr kijken wat me enorm irriteerde. Kende sommige vrouwen anno deze tijd geen schaamte? Badr had het in de eerste instantie niet door maar toen ik haar de formulier terug gaf keek hij haar aan waarop hij zelfs naar haar glimlachte. "Hoe gaat het met Thirza vandaag?" Vroeg hij. Ze werd een beetje rood en streek een blonde pluk achter haar oor. Blijkbaar was dit zijn vaste huisarts. "Goed hoor." Zei ze. Ik kwakte haar pen hard op de balie waardoor andere wachtende patiënten op keken. Zelfs Badr keek op. "Je pen. Thamza." Zei ik. Ze slikte even en knipperde met haar ogen. "Mevrouw Ziane?" Hoorde ik ineens. Ik keek op en zag een dokter staan. Een mannelijke dokter..

Badr liep zijn kant op en ik volgde hem. "Sorry maar... gaat hij mijn spiraal eruit halen?" Vroeg ik aan Badr. "Nee. De kerstman." Antwoorde hij sarcastisch. Ik bleef stil staan en keek hem vol ongeloof aan. "Over mijn dooie lijk. Regel iemand anders maar." Zei ik. Badr stond ook stil en keek me aan. Met een zucht liep hij naar de dokter die het gelukkig begreep. "Mijn assistente zal het dan doen. Geen probleem." Zei hij. Ik glimlachte dankbaar maar het glimlachen verging me snel toen ik erachter kwam dat zijn assistente die Thirza was.