Haar naam is Sophia

| Deel 75

"Vader!"

Mijn vader keek me aan en toen naar Tarik die met zijn armen over elkaar naar mij stond te kijken. "Sophia, als jij mee was geweest, wie weet wat er dan had kunnen gebeuren. Tarik heeft goed gehandeld en hij zat er met zijn gevoel niet naast."

"En nu wil hij hem omleggen?". Vroeg ik. Tarik kuchte en wreef over zijn gezicht. Er ging een telefoon over en dat kwam uit de broekzak van Tarik. Die viste hij eruit en nam deze op. Na een paar seconden kreeg hij een frons op zijn voorhoofd en keek hij mijn vader aan. Het was nogal een kort gesprekje want na een kleine minuut had hij dan ook opgehangen.

"Hij wil afspreken om over het bouwproject te praten." Zei Tarik.

Mijn vader keek op en toen naar mij. "Hij is erachter gekomen wie je bent Tarik en wil zijn vermoedens bevestigd hebben. Ga maar, doe alsof je neus bloedt en kijk wat hij zogenaamd wil bespreken. Eén verkeerde beweging en je weet wat je te doen staat." Zei mijn vader. "Vader!" Zei ik nogal geschrokken. "Zo los je toch niets op?".

"Sophia wil dat we zaken onder het genot van kopje koffie oplossen Omar." Zei Tarik sarcastisch terwijl hij naar me keek. "Sophia,.. laat Tarik zijn werk doen. Hij weet wat hij doet." Zei mijn vader. Tarik liep meteen weg en eer ik nog iets kon zeggen liep mijn vader hem achterna. Hij zei nog iets tegen hem waarop Tarik een kort knikje gaf en weg liep.

Een discussie beginnen met mijn vader had geen zin. Er kwamen ineens zoveel dingen op mij af. Badr die hier was, Tarik die zonder mij naar onze afspraak is geweest. Badr die hij daar aantrof en een investeerder in dat hele bouwproject bleek te zijn, en nu is hij onderweg naar hem toe om hem wat? Om te leggen zoals zij dat zeggen? Dit was niet goed en kon alleen fout aflopen. En dat was dan ook het geval.

Tarik was binnen een uur terug en had iets in zijn hand. Een witte envelop. Mijn vader bestudeerde de inhoud hiervan en keek toen op. "De idioot." Vloekte hij binnensmonds. Ik liep dus dan ook naar ze toe en vroeg wat er aan de hand was. Mijn vader keek me aan en zuchte diep. "Leg die man eens en voor altijd om!". Siste mijn vader nijdig. Eer Tarik zijn duivelse taak wilde uitvoeren pakte ik het contract uit mijn vaders hand en las ik het door. "Wat?? Kan dit zomaar???". Zei ik terwijl ik een hand voor mijn mond hieldt. "Heeft hij Liyam erkend?". Vroeg mijn vader. "Nee...nee niet dat ik weet." Zei ik terwijl mijn ogen over de woorden vlogen. "Volledige voogdij over Liyam? Dit doet hij enkel om mij te stangen!". Zei ik woest. "En daarom moet Tarik doen wat hij moet doen Sophia!". Zei mijn vader iets geïrriteerd.

"Laat mij met hem praten pa. Alsjeblieft." Mijn vader keek me aan en schudde met zijn hoofd. "Geen sprake van!".

"Pa alsjeblieft!".

"Sophia!" Zei mijn vader hard. Ik schrok van zijn stem en zweeg abrupt. Ik liet mijn hoofd een beetje hangen en keek weer naar de papieren die Badr op heeft laten stellen. Hij heeft Liyam zogenaamd erkend in Nederland en nu heeft hij het zo omgebogen alsof ik Liyam ontvoerd had en een gevaar voor hem was! Hij eiste Liyam helemaal op! Ik werd denk ik helemaal gek en voelde de tranen achter mijn ogen prikken.

"Hij krijgt zijn bedrijven terug. Als hij afstand doet van Liyam krijgt hij zijn bedrijven terug." Zei ik ineens. Mijn vader keek me stomverbaasd aan. "Waar heb je het over Sophia?". Vroeg hij. "Zijn bedrijven vader.. ik laat een contract opstellen. Zijn bedrijven voor Liyam. En geloof me, hij gaat echt akkoord." Zei ik. "Omar, dit is onzin. Die man is niet te stoppen als we er niets aan doen." Zei Tarik.

Ik keek hem kwaad aan en toen naar mijn vader. "Ik zeg toch dat ik een contract laat opstellen?" Zei ik zwaar geïrriteerd terwijl ik naar Tarik keek. "En jij denkt dat Ziane daar iets van aan zal trekken?". Zei Tarik. "Tarik...maak een afspraak met die idioot." Zei mijn vader. Hij zuchte diep en liep vervolgens zwaar geïrriteerd weg.