Haar naam is Sophia

| Deel 95

"Mevrouw, ik weet niet wie u bent en ik weet niet waarom ik hier geboeid zit!! Laat me gaan!!".

Hamza keek me aan en ik trok mijn wenkbrauwen omhoog. "Nu?". Vroeg hij. De man werd helemaal hysterisch en raakte in paniek. "Nu??? Wat nu??? Wat gaan jullie doen!!!". Schreeuwde hij. De angst stond in zijn ogen en voor de allereerste keer in mijn leven had ik er geen medelijden mee. Niet met zulke tuig.

"Amal..". Zei ik. Hij keek op en schudde zijn hoofd. "Wie is dat? Wie is Amal??". Vroeg hij met een rillende stem. Hamza zuchte en gaf hem een flinke mep tegen zijn gezicht. Hij jammerde van de pijn en ik sloot eventjes mijn ogen dicht. "Amal was je werkster. Een prachtige jonge vrouw. Onmogelijk dat je zo'n vrouw kan vergeten." Zei ik. Hij keek me aan en het leek net alsof het kwartje eindelijk viel. "Je kon niet van haar afblijven smeerlap." Ging ik verder. "Nee.. nee dat klopt niet..". Zei hij met een rillende stem. "Nee? Je hebt haar niet aangeraakt?". Vroeg ik. Hij keek me aan en toen naar Hamza.

"Ok! Ik geef het toe! Maar ik was mezelf niet!! Echt ik bied mijn excuses aan haar. Alsjeblieft..". Smeekte hij. "Ze is dood." Antwoorde ik. "Door jou smerige acties is ze zwanger geworden en heeft daarna een wanhoopsdaad gepleegd waaraan ze is gestorven." Zei ik nijdig. Hij keek me vragend aan en schudde zijn hoofd. "Zwanger?"

"Iets in mij zei dat Amal niet de enige was. Dus ik heb je even na laten trekken en het blijkt dat je wel vaker met je gore poten ongevraagd aan vrouwen zit. Vooral vrouwen zoals Amal. Die hulpeloos zijn, die geen familie om zich heen hebben, die nergens naartoe kunnen. Buiten die voordeur van jou ben je een voorbeeldige zakenman, tussen vier muren ben je een monster. Alleen dit keer meneer Kasim zul je de gevolgen daarvan voelen. Het is afgelopen met die smerige handelingen van jou."

Hij keek me vol wanhoop aan en schudde zijn hoofd. "Heb genade, ik zal me beteren! Alsjeblieft vermoord me niet.." Zei hij smekend. "Oh, maar dat was ik ook niet van plan." Zei ik. Hij keek op en ik keek naar Hamza en Husayn. "Ik zal ervoor zorgen dat je nooit meer met je vieze tengels aan vrouwen komt. Gevraagd of ongevraagd. Ook je vrouw niet die gebukt gaat onder jouw geweld in huis." Zei ik. Ik knikte naar Hamza en Husayn. "Doe wat we hebben afgesproken."

Ik draaide me om en liep de bunker uit. "Wat? Wat gaan ze doen?? Alsjeblieft!!". Ik hoorde zijn gesmeek en gooide de deur achter mij dicht.

Doodstil was het. Het was een geluiddichte bunker.

Ik liet me vallen op de grond en voelde de tranen langs mijn gezicht vallen. 'Dit ben ik niet... zo ben ik niet..'. Fluisterde ik tegen mezelf. Maar dan denk ik aan de hulpeloze Amal en alle vrouwen die precies hetzelfde hebben mee gemaakt als haar. Ik krabbelde dus overeind, streek mijn blouse recht en liep naar de auto.

Even later kwam Hamza de bunker uitlopen en ik zag hoe doordrenkt zijn shirt was met bloed. Hij veegde ze handen af ergens aan en liep mijn kant op. "Het is gebeurt." Ik knikte en keek hem aan. "Heb ik hier goed aan gedaan Hamza?" Vroeg ik met een rillende stem. Hij trok zijn wenkbrauwen omhoog. "U heeft hem toch niet vermoord? We hebben alleen zijn handen afgehakt." Zei hij heel nuchter. Ik knikte langzaam maar toch draaide mijn maag om. "Zet hem thuis af." Zei ik. Hij knikte en ik stapte in om weg te rijden. "Mevrouw Naciri?". Ik draaide me om en keek hem aan. "Wat doen we met de kruidendokter?" Vroeg hij.

Shit, die was ik helemaal vergeten..

"Laat hem zijn eigen medicijnen maar proeven." Antwoorde ik. Hij keek me met een blik aan en ik begreep het meteen. "Doe wat je moet doen. Van mijn part voer je hem aan de zwerfhonden." Zei ik. Hij knikte en liep weer terug naar de bunker.

In de auto haalde ik diep adem en zag ik dat mijn handen aan het stuur trilden. Snel starte ik de auto en reed ik terug naar huis. Daar aangekomen liet ik twee beveiligers naar Husayn en Hamza rijden om ze te helpen en op te halen. Ik snelde me meteen naar mijn kamer en toen ik binnen was ging ik meteen op mijn bed zitten. Ik rilde helemaal en werd zelfs misselijk.