Haar naam is Sophia

| Deel 160

Zodra we thuis in Amsterdam waren, liep ik rechtstreeks naar de badkamer waar ik mezelf op sloot. Adam heeft hij niet opgehaald dus hij meende elke woord die hij zei. Ook de woorden dat hij spijt had van onze huwelijk.

Wat had ik hierin verkeerd gedaan? Toen ik onze ruzie uit probeerde te praten, maakte hij juist weer ruzie. Prima, ik had iets doms gezegd tegen hem maar ergens dacht ik dat hij me dat vergeven had aangezien hij daarna weer de oude was. En nu heb ik ons ontlast van dat kreng en is het ook niet goed. Natuurlijk ben ik geen moordlustige persoon! Maar we hebben het hier wel over een vrouw die verantwoordelijk was voor onze ellende! Waarom begreep Badr dat niet? En wat wilde hij bereiken met dat gesprek tussen hun in dat pand? Dat ze haar excuses aan bood? Dat ze op haar knieën zou gaan om vergeving te vragen? Wel, ze is op haar knieën gegaan maar is daarna nooit meer overeind gekomen...

Ik schrok op van een harde klop op de deur. "Kom eruit." Hoorde ik aan de andere kant. "Nee." Antwoorde ik kortaf. Na een poosje voor me uitgekeken te hebben wilde ik de badkamer verlaten maar prompt hoorde ik een harde knal waardoor de deur open vloog. Ik keek naar een woeste Badr. Zijn blik stond op donder en hij sloeg zijn armen over elkaar. "Je hebt...de deur open getrapt? Waarom?" Vroeg ik verbaast.

"Omdat je er niet uit wilde komen." Antwoorde hij kalm. "Ik.. was net van plan om eruit...". Ik pauzeerde en keek naar de deur. Hemel, stond ik hier nou te discussiëren over een deur terwijl ik honderd andere dingen aan mijn hoofd had?

Ik liep langs hem heen de badkamer uit richting de keuken. Mijn keel was droog en ik had zo'n dorst. "Wat nu? Moet ik hier braaf blijven zodat je kan uithuilen bij je tante en oom?" Vroeg ik terwijl ik een flesje water pakte uit de koelkast. "Sophia! Test me niet!" Zei hij hard en kwaad. Ik draaide me om naar hem toe en hief mijn schouders op. "Test? Het is een serieuze vraag." Zei ik.

Hij liep naar mij toe en keek me indringend aan. "Jij moet afkoelen. Hier. In je eentje." Zei hij. Ik trok mijn wenkbrauwen omhoog. "En Adam? Ik wil mijn zoon." Zei ik. "Je zoon? Je wil je zoon? Hij blijft voorlopig bij mij...". Hij was nog aan het praten maar ik kapte hem onmiddellijk af. "Ik wil mijn zoon!! Hoor je me!! Ga naar je tante en oom en blijf voor mijn part jaren weg, ik wil Adam hebben! Hij is fucking alles wat ik heb!" Zei ik keihard.

"Hij is alles wat je hebt?" Zei hij met vernauwde ogen. "Ja!" Antwoorde ik terwijl ik langs hem heen wilde lopen. Hij greep mijn arm en trok me ruw naar zich toe. "Datzelfde geldt ook voor mij. Hij en mijn dochter zijn alles wat ik heb. Wat nu? Hoe lossen we dit op?" Vroeg hij op een gevaarlijke toon. Ik keek hem niet begrijpend aan. Plotseling viel het kwartje. "Je wilt weer scheiden?" Vroeg ik.

Het was een normale vraag. Een doodnormale vraag! Maar voordat ik het wist drukte hij me keihard tegen de muur en hield hij mijn armen steviger vast. "Scheiden? Wie heeft het hier over scheiden? Is het weer zover? Bij elke situatie waarin jij het te heet onder de voeten krijgt, vraag je om een scheiding!" Siste hij kwaad.

"Jij zei een kleine uur geleden dat je spijt had van onze huwelijk! Wat bazel je nou!"

Badr schudde zijn hoofd en keek me indringend aan. "Zet het maar uit je hoofd. Zet het maar uit je fucking hoofd!" Schreeuwde hij hard in mijn gezicht. Ik schrok van zijn heftige reactie. Het was maar een woord die ik in de mond nam om zijn vraag te beantwoorden. Hoe moest het dan opgelost worden?

"Ik wil naar mijn vader. Ik wil naar Marokko." Zei ik. Hij liet me abrupt los en keek me aan. "Je wilt naar Marokko? Waarom?" Vroeg hij. "Ik ga hier niet alleen blijven." Antwoorde ik. "Prima, je vertrekt vandaag nog. En denk maar niet dat je Adam mee neemt. Die blijft hier." Zei hij. Ik schudde hevig mijn hoofd. "Hij gaat mee! Hij hoort bij mij, bij zijn moeder!" Zei ik kwaad.

"Zijn moordlustige moeder bedoel je." Zei hij terwijl hij de keuken uitliep. "Ben je zijn vader vergeten die een drugsbaas is en weet ik veel hoeveel moorden op zijn geweten heeft?"