THE GAME OF DESTINY

part 44 (S3)

لطفا قبل از خوندن ووت بدید و کامنت یادتون نره
کیوتی ها.
[ به پارت جدید خوش اومدید ؛) ]

لب هاش رو به گوش ییبو نزدیک کرد. خنده اش محو شد و صدای سرد و تاریکش توی گوش ییبو پیچید.

× فقط باید انتخاب کنی میخوای کدوم رو زنده نگه داری....

ییبو با شنیدن جمله‌ی لوهان تکونی خورد. مردمک چشم‌هاش گشاد شد و چیزی درونش فرو ریخت و هم‌زمان منفجر شد.

توی یک حرکت، دست لوهان رو که روی شونه‌اش بود گرفت و پیچوند. بدنش رو به جلو خم کرد و محکم به میز کوبید. روش خم شد و نزدیک گوشش غرید:

_ توی لعنتی چه زری زدی؟

نفس‌هاش از خشم تند شده بود و قفسه‌ی سینه‌اش با شدت بالا و پایین می‌رفت. دندون‌هاش روی هم فشرده شده بود و اگر می‌تونست، همون‌جا کارش رو تموم می‌کرد.

لوهان همونطور که صورتش به میز چسبونده شده بود و دردی توی دستش میپیچید، تک خنده کوتاهی کرد. چهره اش سرشار از رضایت و شرارت بود.

× واو‌....گه...خیلی حرکت خفنی بود...بلاخره تونستی سوپرایزم کنی...واقعا بهت افتخار میکنم

لحنش درعین حالی که هیجان زده بود، به شدت حس تحقیر میداد. ییبو با خشم فشاری به دستش وارد کرد و با صدایی که از خشم بم تر شده بود گفت:

_ لعنت بهت....فقط بگو چی میخوای؟

لوهان مکث کوتاهی کرد و سرش رو به سختی به طرف ییبو چرخوند. با لحنی آروم و قانع کننده گفت:

× فکر نمیکنی اول باید ولم کنی؟ راستش به نظرم توی اوضاعی نیستی که بخوای همچین کاری بکنی...اصلا تصمیم خوبی نیست گه...

لبخند آروم و متینی زد و ادامه داد.

× لطفا ولم کن گه....

ییبو فشار دیگه ای به دستش وارد کرد و ناگهانی ولش کرد. چند قدمی عقب رفت و بهش خیره شد. لوهان با آزاد شدنش، بلند شد و لباسش رو مرتب کرد. کمی بازوش رو ماساژ داد و به طرف ییبو برگشت.

× خب....گه....گفتی چی میخوام؟ یعنی فکر میکنی باهات شوخی میکردم؟

ییبو به سختی سعی میکرد تنفس شدیدش رو کنترل کنه و با مشت کردن محکم دست هاش، از کشتن لوهان جلوگیری کنه. هر حرکت اشتباهی، میتونست فاجعه به بار بیاره.

لوهان با دیدن سکوتش، نچی کرد و سرش رو تکون داد.

× خیلی خب...میدونی...از اونجایی که خیلی آدم مهربون و بخشنده ایم....بهت دوتا انتخاب میدم...خوبه؟

ییبو همچنان با سکوت بهش نگاه میکرد. البته که بخشی از حواسش به مانیتورهایی بود، که ستون های زندگیش رو نشون میداد.