THE GAME OF DESTINY

part 50 (S2)

لطفا قبل از خوندن ووت بدید و کامنت یادتون نره
کیوتی ها.

نفس عمیقی کشید و از کنار چانیول که هنوز مشغول ماساژ دادن پاش بود، گذشت. باید اول با سوهو حرف میزد و بعد که لوهان کمی آروم میشد، سراغ لوهان میرفت.

بعد از گذاشتن مدارک توی اتاقش، به طرف اتاق سوهو رفت. ولی قبل از اینکه در بزنه، در باز شد.

_ گه...

سوهو: خوب شد اومدی...خودم میخواستم باهات حرف بزنم

_ چیشده؟

سوهو: بیا داخل

وارد شدنش به اتاق مصادف شد با شوک وحشتناکی که وضعیت اتاق بهش داد. اتاق به شدت بهم ریخته بود و دوتا چمدون باز شده و پر از وسیله روی تخت بود.

_ گه...اینجا چه خبره؟

سوهو: میخواستم همینو بهت بگم

_ داری جایی میری؟

سوهو نفس عمیقی کشید و سرش رو پایین انداخت. کلافه دستش رو توی موهاش فرو کرد و چند لحظه ای چشم هاش رو بست.

_ گه چرا حرف نمیزنی؟ کجا داری میری؟

سوهو: امریکا

سوهو سرش رو بلند کرد و با چشم های قرمز و چهره خسته اش بهش نگاه کرد.

_ آم...آمریکا؟؟ اونجا برای چی؟ کی برای یک سفر انقدر وسیله برمیداره؟

سوهو: یک سفر نیست ییبو

_ منظورت چیه گه؟ کجا میخوای بری؟

سوهو: دارم میرم....احتمالا برای همیشه...میرم شعبه شرکتمون توی آمریکا...شاید بعدا حتی بیخیال اونم شدم

بهت توی صورت ییبو به وضوح معلوم بود. به هیچ وجه نمیتونست حرف های سوهو رو بفهمه. انگار مغزش به خنگ ترین حالت ممکن تبدیل شده بود و هیچکدوم از کلمات سوهو رو درک نمیکرد.

_ ی....یعنی....یعنی چی؟ کجا...کجا میخوای بری؟ گه...

سوهو نفس لرزونش رو بیرون داد و سرش رو چرخوند تا ییبو چشم های پر از اشکش رو نبینه.

سوهو: نمیتونم...دیگه...دیگه نمیتونم ییبو....این درد...این درد داره منو میکشه

سوهو دست مشت شده اش رو روی سینه اش کوبید و با درد گفت:

سوهو: دارم آتیش میگیرم ییبو...در و دیوارای خونه داره لهم میکنه...دیگه نمیتونم ادامه بدم.....بوی خون از دستام نمیره...صوای شلیک گلوله هنوز توی گوشمه.....دارم خفه میشم....جای خالیش بهم دهنی کجی میکنه....دارم میمرم ییبو....دارم اینجا میمیرم

لرزش صداش و بغضی که به وضوح اماده ترکیدن بود حال ییبو رو بد میکرد. حتی نمیدونست چی میتونه بهش بگه. یوهو به معنای وای نابود شده بود. شبی کالبدی بود که از درون فروپاشیده و چیزی جز پوسته ظاهری نمونده.