THE GAME OF DESTINY

part 38 (S3)

لطفا قبل از خوندن ووت بدید و کامنت یادتون نره
کیوتی ها.

ولی با دیدن یکی از گاردها سریع ازش پرسید ازشون خبر داره و وقتی بهش گفت کجان، مسیرش رو عوض کرد. از پله های زیرزمین پایین رفت و با شنیدن صداهایی به طرف اتاقی که حدس میزد باشن رفت.‌

وقتی موفق شد پیداشون کنه، بی صدا دست هاش رو توی جیب هاش فرو کرد و به چهارچوب در تکیه داد.

توی سکوت به ییبو که مشغول تبدیل کردن آدم رو به روش به تکه گوشتی بیجون بود خیره شد. تا جایی که از حرف ها فهمیده بود اون شخص خائنی بود که قصد بهم زدن کارهاشون رو داشت و حالا باید تاوانش رو پس میداد.

البته ذهنش شدیدا مشغول بود و توی افکار خودش غرق شده بود. انقدر که متوجه نشده بود به کجا خیره اس.

کسی متوجه حضورش نشده بود تا زمانی که چانیول یه لحظه به عقب برگشت و دیدش. لوهان با حرکت ناگهانی چانیول، متوجه اش شد و نامحسوس تکیه اش رو گرفت و صاف ایستاد.

چان: لو....

خودش رو بهش رسوند و کنارش ایستاد.

چان: اینجا چیکار میکنی؟

لو: دنبالتون میگشتم...الان رسیدم

چان: اینجا جای مناسبی برات نیست لو...

بدون اینکه اجازه بده لوهان حرفی بزنه، ییبو رو صدا زد.

چان: کافیه ییبو...لوهان اینجاست...بقیه اش رو بسپار به من

ییبو با شنیدن این حرف سریع عقب کشید و به طرف لوهان برگشت. لبخند زد ولی جلو نیومد. نمیخواست لوهان لباس ها و بدن خونیش رو ببینه.

_ برو بالا عزیزم...منم الان میام...نباید میومدی اینجا

لوهان باشه ای گفت و سریع از اونجا رفت. ییبو هم بعد از ضربه ای به شونه چانیول، دنبالش رفت. چانیول چند ثانیه ای مکث کرد و به طرف جین‌یونگ که کنارش ایستاده بود برگشت.

چان: تو دیدی لوهان کی اومد پایین؟

جین‌یونگ سرش رو پایین انداخت و مکثی کرد. چانیول با دیدن حرکتش اخمی کرد.

چان: میدونی یونگ؟

جین‌یونگ: راستش مدتی بود که اونجا ایستاده بود

چانیول سرش رو به طرف جایی که جین‌یونگ گفت برگردوند و نگاه کرد. از افکار توی سرش راضی نبود ولی نمیتونست مانعشون بشه‌.

کلافه از افکارش، سرش رو تکونی داد و به طرف مرد روی صندلی رفت. فعلا کار دیگه ای برای انجام دادن داشت و بعدا میتونست به افکارش برسه.

افکاری که امیدوار بود اشتباه باشه وگرنه این بار سرنوشت بازی بد و بی رحمانه ای رو باهاشون شروع کرده بود.