THE GAME OF DESTINY

part 19 (S3)

لطفا قبل از خوندن ووت بدید و کامنت یادتون نره
کیوتی ها.

دست ژان رو روی شونه خودش گذاشته بود و دست دیگه اش محکم دور کمرش پیچیده بود. حرارت بدنش حتی از روی لباس هم به خوبی مشخص بود و ضربان قلب وحشت زده اش رو تند تر از قبل میکرد.

پرستار به محض دیدنشون، به کمکش اومد و بعد از خوابوندن جسم تب دار ژان، همزمان با صدا کردن دکتر به اتاقی منتقلش کرد‌. ییبو بدون برداشتن نگاهش از ژان با قدم های بلندی تخت رو دنبال میکرد و تا زمان رسیدن دکتر کنار تخت ایستاد.

با حضور دکتر، کمی از تخت فاصله گرفت تا مانعی برای رسیدگی به ژان نشه. دکتر خیلی سریع ژان رو معاینه کرد و بعد از توصیه های لازم برای داروهای موردنیاز به پرستار، به طرف ییبو برگشت.

_ حالش خیلی بده؟

× جناب وانگ....مدتی میشه ندیدمتون...حالتون خوبه؟

_ من خوبم....ژان چطوره؟

× بدنشون ضعیف شده...به نظر میرسه مدتی هست تحت فشارن و این چند روز اخیر اصلا استراحت کافی و تغذیه مناسب نداشتن.....تبشون از ضعف و خستگیه

_ طول میکشه تا خوب بشه؟

× با توجه به ضعف بدنیشون احتمالا ۲ تا ۳ روز طول بکشه...به هرحال ایشون بنیه قوی ای دارن و سرعت خوب شدنشون نسبتا بالاس

_ پس نیاز به مراقبت داره درسته؟

× البته....اگه بخواید امشب ببریدش، حتما تا فردا مراقبت تمام وقت میخوان...احتمالا تبشون دوباره بالا بره یا حتی دچار لرز بشن....پیش بینی میکنم تا فردا نیمه هوشیار باشن و نیاز به یک نفر که کنارشون باشه دارن

ییبو متفکر سری تکون داد. باید این اطلاعات رو به سهون منتقل میکرد و بعد از خبر دادن به چانیول، ژان رو به سوییت خودش میبرد.

میدونست بردنش به هرکدوم از عمارت ها، اشتباه محضه. پس بهترین گزینه سوییت خودش بود.

_ داروهاش رو....

× پرستار میگیره بهتون تحویل میده....امشب مرخص میکنید؟

_ بله فکر نمیکنم خیلی با موندن توی بیمارستان موافق باشه

× توصیه ام اینه که بمونه ولی اگه میتونید تمام وقت مراقبش باشید....وقتی سرمش تموم شد ترخیصش میکنم

_ بله مراقبشم...ممنونم

دکتر همزمان با خم کردن سرش، خواهش میکنمی گفت و از اتاق بیرون رفت. ییبو نگاهی به ژان انداخت و روی صندلی کنار تخت جا گرفت.

هنوز دونه های عرق روی صورتش به وضوح مشخص و پلک هاش قرمز بود. دستمالی از جیبش بیرون کشید و آروم و با احتیاط عرق روی صورتش رو پاک کرد‌.