၅၄၉။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အနက်ရောင် ကျောက်တုံး-၆
ခဏအကြာတွင် ဟဲချန်လီ ပြန်လာသည်။ သူနှင့် အတူ လူတစ်ယောက် ပါလာသည်။ သူ့ကို ကြည့်မိသော ကျောက်ချူတို့အုပ်စု မျက်လုံး ပြူးကုန်သည်။
ထိုလူက အရပ်ရှည်ကာ ဗလတောင့်သည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးက ပတ်တီးများဖြင့် ပြည့်နေသည်။ ပတ်တီးအတော်များများကို အင်္ကျီဖြင့် ကာထားသော်လည်း မလုံလောက်ပေ။ ကျောက်ချူတို့ထံ သူ နီးကပ်မလာခင်မှာပင် သွေးနံ့က လေထုထဲ လှိုင်တက်လာသည်။ သူ့နှာခေါင်း မျက်လုံး နားရွက်များနှင့် ပါးစပ်ပေါက်မှ လွဲ၍ ခေါင်းတစ်ခုလုံး ပတ်တီးစည်းထားသည်။ မူရင်း ပတ်တီးစအဖြူထည်များက သွေးများ စွန်းထင်းနေသဖြင့် အနီရောင် ပေါက်နေသည်။
သူ ရောက်ရှိလာဖို့ ဖြည်းဖြည်းနှေးနှေး လျှောက်လှမ်းလာသည်။ သူ၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် ဖိနှိပ်စွမ်းအားကို ယူဆောင်ထားသည်။ သူ ရောက်လာပြီး ဂျန်ဝုရှီရှေ့တွင် ရပ်လျက် ရုတ်တရက် လက်သီးလက်ဝါးထပ်၍ စနစ်တကျ လေးလေးနက်နက် ဦးညွတ်သည်။
ကျုပ်နာမည်က မုကွိုင်ဖန်ပါ၊ သခင်လေးရဲ့ ရက်ရက်ရောရော ကူညီပေးမှုအတွက် ကျုပ် ရိုးသားစွာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မုကွိုင်ဖန်၏ နက်နဲသော အသံဩဇာက သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များ ရှိနေတာကိုပင် မေ့လျော့သွားစေသည်။
ကနေ့ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကြောင့် မုကွိုင်ဖန် မည်သို့ ခံစားရကြောင်းကို စကားဖြင့်ပင် မဖော်ပြနိုင်ပေ။ သူက ငွေသုံးသိန်းကိုသာ မစုဆောင်းနိုင်လျှင်, ဘဝကူးပြောင်းသွားကြသော သူ့မိတ်ဆွေကောင်းများအား မျက်နှာချင်းဆိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ကနေ့ လေလံမအောင်ခဲ့လျှင် သူ လုံးလုံး စိတ်ဓာတ်ကျသွားမှာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဂျန်ဝုရှီက သူ၏ နိမ့်ကျသွားသော စိတ်ဓာတ်ကို အမြင့်သို့ ပြန်လည် ဆွဲတင်သွားခဲ့သည်။
ငွေသုံးသိန်းက သူ့အတွက် အင်မတန် အရေးကြီးပေ၏။
မလိုပါဘူး ဂျန်ဝုရှီက ရိုးရိုးစင်းစင်း ပြောသည်။ ထိုလူထံမှ ပေါ်ထွက်လာသော သွေးနံ့က သူမကို အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်စေသည်။ သူမ ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် မေးလေ၏ ခင်ဗျား မိုးကောင်းကင်အဆုံး ချောက်နက်ထဲ ရောက်ခဲ့တာလား။
